Οι δυσφωνίες αποτελούν διαταραχές της φώνησης που εκδηλώνονται με βραχνάδα. Οι βλάβες που προκαλούν δυσφωνίες εντοπίζονται στις φωνητικές χορδές. Οι βλάβες αυτές μπορεί να είναι:
- Φωνοτραυματικές βλάβες (υπερβολική ή κακής χρήσης φωνής)
- Φλεγμονές (λαρυγγίτιδες, ΓΟΠ)
- Δυσφωνία μυικής τάσης
- Ηλικιακές δυσφωνίες
- Νευρολογικές διαταραχές
- Όγκοι φωνητικών χορδών (θηλώματα, καρκίνος λάρυγγα, κοκκιώματα)
Η Δυσφωνία μυικής τάσης προκαλείται λόγω αυξημένης μυικής σύσπασης των μυών του λάρυγγα κατά τη διάρκεια της φώνησης, χωρίς να αποτελεί νευρολογική νόσο. Κάποιες φορές αυτή η υπερβολική σύσπαση είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας του οργανισμού να αντιρροπίσει κάποια διαταραχή στη σύγκλειση των φωνητικών χορδών, όπως η ύπαρξη πολύποδα ή παράλυσης φωνητικής χορδής. Άλλες φορές είναι αποτέλεσμα κακής χρήσης της φωνής. Η διάγνωση γίνεται με ενδοσκόπηση λάρυγγα με εύκαπτο ενδοσκόπιο κατά τη φώνηση και την ηρεμία. Θεραπευτικά αν βρεθεί συνυπάρχουσα παθολογία πχ πολύποδας χρήζει χειρουργικής αντιμετώπισης (μικρολαρυγγοσκόπηση), ενώ η αποκατάσταση της φυσιολογικής σύσπασης των μυών χρειάζεται λογοθεραπεία.
ΗΛΙΚΙΑΚΕΣ ΔΥΣΦΩΝΙΕΣ
Ηβηφωνία
Ηβιφωνία ονομάζεται η υψηλού τόνου φωνή, που παραμένει μετά την εφηβεία χωρίς να υπάρχει κάποια υποκείμενη παθολογία. Οι ασθενείς εμφανίζουν φωνητική αστάθεια, βραχνάδα και φωνητική κόπωση, ενώ η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης χρειάζεται η διενέργεια λογοθεραπείας.
Πρεσβυφωνία
Η πρεσβυφωνία αναφέρεται στο σύνολο των χαρακτηριστικών της φωνής σε άτομα 3ης ηλικίας. Κατά κύριο λόγο οφείλεται στην ατροφία του φωνητικού μυός. Ο ασθενής εμφανίζει βραγχνάδα, φωνητική κόπωση και αναπνευστικού τύπου φωνή. Για τη διάγνωση χρειάζεται ενδοσκόπηση του λάρυγγα, προκειμένου να αποκλειστούν άλλες νευρολογικές παθολογίες (Parkinson) και φωνοτραυματικές βλάβες. Για την αντιμετώπιση χρειάζεται λογοθεραπεία, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση ( μικρολαρυγγασκόπηση και λαρυγγοπλαστική) προκειμένου να βελτιωθούν τα συμπτώματα.
Νευρολογικές διαταραχές
Στις νευρολογικές διαταραχές που προκαλούν δυσφωνία ανήκουν η σπασμωδική δυσφωνία, ο ιδιοπαθής τρόμος, η νόσος του Parkinson και οι παραλύσεις του λάρυγγα.
Οι καταστάσεις αυτές χαρακτηρίζονται από βραχνάδα, τρομώδη ομιλία και αναπνευστικού τύπου φωνή ή φωνή με διακοπές. Η διάγνωση αυτών των παθήσεων χρειάζεται ενδοσκόπηση λάρυγγα με εύκαμπτο ενδοσκόπιο και σε περίπτωση διάγνωσης παράλυσης φωνητικών χορδών χρειάζεται δοκιμασία κατάποσης και απεικονιστικός έλεγχος με αξονική και μαγνητική τομογραφία. Η θεραπεία ανάλογα με την πάθηση χρειάζεται συνεργασία ΩΡΛ και νευρολόγου και περιλαμβάνει λογοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή και σε κάποιες περιπτώσεις χειρουργική αποκατάσταση με μικρολαρυγγοσκόπηση.
